1. van de grootste science-fiction avonturenreeks in Nederland en België

  1. Perry Rhodan archief

 


Meer ...


Klik op Perry hierboven om terug te keren naar de hoofdpagina


Klik op

< vorige en volgende >

om snel van pagina te wisselen


VERSLAAFD AAN DE SCIENCE FICTION


Zeker weten doe ik het niet meer... maar ik denk dat ik ongeveer 9 jaar was toen ik mijn eerste SF boekje las. Het was deel 1 uit de Discus-serie - DE MANNEN VAN DE DISCUS. Ik kreeg het van mijn ouders als verjaardag- of Sinterklaaskado. Mijn meeste leeftijdgenoten lazen de Kameleon-serie. Zelf heb ik ook enkele boekjes gelezen maar ze konden mij niet echt boeien.

De eerste elf boekjes van de Discus-serie, geschreven door Ruud Feenstra, heb ik allemaal gelezen. Ze staan hieronder afgebeeld met een beknopte beschrijving en een link naar de vergrote kleuren- en zwart/wit afbeeldingen.

De illustraties in de eerste 11 delen zijn getekend door Gerard van Straaten. DE DISCUS SLAAT TOE werd elf jaar later opnieuw uitgebracht in de zogenaamde 'Sneeuwbalserie'. De twee boekjes die erna kwamen, geschreven door B. Benson, heb ik nooit gelezen. De illustraties van de laatste twee delen zijn getekend door Huub Slijper.


Op mijn 14e verjaardag kreeg ik van Henny K., een collega van mijn vader, enkele Perry Rhodans cadeau. Het waren nummers rond de 155 die verhaalde over 'springrupsen' en 'molkex'. Deze PR's hebben toen een bijzondere indruk op me gemaakt en vanaf die tijd kocht ik de wekelijkse uitgave in onze plaatselijke boekhandel. Jaren later ben ik pas abonnee geworden.

Na die verjaardag heb ik Henny K. nog maar een enkele keer bij mijn ouders gezien. Ik heb hem nooit gevraagd of hij SF of de PR's las. Ons leeftijdsverschil was te groot, hij was ongeveer twee keer zo oud. Toeval of niet - ik ben hem in ieder geval dankbaar dat hij mij op het PR-pad heeft gebracht.


Mijn vader, een rusteloze man die een absoluut buitenmens is, heeft door heel Zuid-Holland gefietst en veel boeken- en rommelmarkten bezocht om de eerdere PR uitgaven bij elkaar te verzamelen. Er stonden nog geen 'gezocht' en 'te koop' pagina's in de PR's.


Mijn overbuur-vriend Leen de V. had ook een voorliefde voor de SF. Hij kwam vaak op bezoek voor een praatje en om mijn PR's te lenen. In diezelfde periode kwamen we regelmatig in de bibliotheek en lazen veel SF boeken van: Arthur C. Clarke, Isaac Asimov, A.E. van Vogt, Robert Heinlein, Jack Vance, Frank Herbert, Larry Niven etc. 'Dikke pillen' waar je uren in weg kon dromen...

Tijdens het lezen beluisterde ik muziek van Klaus Schulze, Jean Michel Jarre, Kitaro, Mike Oldfield, Yellow Magic Orchestra, Michael Garrison, Krafwerk en Brian Eno. Ik was vaak helemaal 'spaced-out' door de meeslepende verhalen en hypnotiserende achtergrondmuziek. Soms was ik echt aan het 'trippen' in hogere sferen. Het begon op een soort verslaving te lijken en mijn gevoel voor realisme was vaak ver weg. Ik wilde als maar meer lezen om in dezelfde droomtoestand te blijven.

Ik las veel te veel in die tijd en ik kan nu achteraf wel zeggen dat mijn studie er onder geleden heeft.

Jaren ben ik met Leen de V. bevriend geweest. We gingen vaak samen uit op zaterdagavond en dronken flink wat. Of hielden klaverjas avonden bij Art A. en zijn vader die psycholoog was. Eén zo'n klaverjas avond is me nog goed bijgebleven. We waren flink aan het klaverjassen en drinken terwijl Art A.'s vader die avond telefoondienst voor patiënten had...

In de bieb hadden Leen de V. en ik vaak lol met allerlei meiden die er regelmatig kwamen. Zo heb ik daar Mirjam V. leren kennen en uiteindelijk verkering met haar gekregen. Daarna zijn Leen de V. en ik rond onze 20e helaas uit elkaar gegroeid.


Vanaf die tijd ben ik gaan werken in een vaste aanstelling. Ik kreeg een jaar lang een interne opleiding met 5 beginnende collega's. Eén van hen was Eugene C. die ook een SF liefhebber was;  maar geen PR lezer. Het ijs was vrij snel gebroken tussen ons. Vaak gingen de gesprekken over SF boeken, films en series. Na verloop van tijd werden we vrienden die op donderdagavond al begonnen met het uitgaansleven en het weekeinde zondag 's morgens vroeg waardig afsloten.

Een andere collega, Jeanette, vertelde een paar jaar later dat haar moeder ook aan de SF verslaafd was. Haar moeder vergat vaak het huishoudelijk werk en was soms totaal niet aanspreekbaar. Dat herkende ik wel want ik liep zelf nog steeds met mijn hoofd tussen de sterren.


Het contrast tussen SF lezen en het dagelijkse bestaan werd voor mij steeds groter. Soms was ik teleurgesteld dat iets nog niet bestond in de alledaagse werkelijkheid. Gelukkig had ik in de gaten dat ik een punt had bereikt dat ik moest gaan stoppen met het lezen van die dikke SF pillen. Te veel SF is net als een drug verslaving: je verliest je grip op de werkelijkheid. Ik besloot dat mijn escapadistische gedrag afgelopen moest zijn!

Het koste veel moeite maar ik heb dat toen inderdaad doorgezet. Door de jaren heen had ik rond de 100 SF boeken gekocht. Op een dag heb ik die, samen met Isaac v/d B. die ook SF las, op een boekenmarkt verkocht tegen weggeefprijzen. Ik forceerde mezelf om alleen de wekelijkse PR uitgaven te lezen. Toch zijn er in de jaren erna nog wat dikke pillen tussendoor geslopen die ik niet kon weerstaan. Uiteindelijk heb ik ook die ±25 laatste SF boeken weggegeven aan mijn neef Andries P. en las ik alleen nog maar de wekelijkse PR 's.

Zo is het uiteindelijk gebleven. Ik ben rond mijn 30e getrouwd en heb vier kinderen. Gelukkig vindt mijn vrouw Hetty K. het ook leuk om naar SF series te kijken zoals 'Babylon, Star Trek Voyager, Stargate Atlantis en Battlestar Galactica. Voor de rest heeft niemand in mijn gezin iets met SF boeken of de PR romans.


Tot op de dag van vandaag, 28 jaar later, zie ik Eugene C. nog regelmatig en zijn we beiden nog steeds gematigde SF fans. Ook Eugene C. vindt dat de SF verslaving nog ergens goed voor is geweest. Het heeft ons een ander perspectief op het leven gegeven waardoor we uiteindelijk makkelijker kunnen relativeren.


Zaterdag 19 januari 2008

Cornelis.