< vorige  |  volgende >  |  INDEX

Reeks 2500 - 2599

36e cyclus – – STARDUST

Maanbrein

Perry Rhodan – de grootste science-fiction avonturenreeks in Nederland en België


2575 • 2042    VLUCHT NAAR ANTHURESTA


In de Melkweg schrijft men het jaar 1463 nieuwe galactische tijdrekening - dat komt overeen met het jaar 5050 van de christelijke jaartelling. Al meer dan honderd jaar heerst er feitelijk vrede.

Maar sinds de Terranen de zogenoemde polypoortstations hebben ontdekt - overblijfselen uit een reeds lang verstreken tijd - woedt de strijd met de frequentie monarchie, die aanspraak maakt op de zeggenschap over alle stations en valt ze met ruimteschepen uit vormenergie of via de transportschoorstenen van de stations aan.

De Terranen en hun bondgenoten bieden fel weerstand - de strijd wordt in de Melkweg en in Andromeda geleverd. Men ontdekt de achilleshiel van de Vatroxen, de heersers van de frequentie monarchie: ze beschikken door middel van hun hibernatiewerelden over de mogelijkheid om 'wedergeboren' te worden. Als de Terranen hun deze werelden afhandig maken en het vrije bewustzijn van dit volk onder controle krijgen, maken ze een eind aan de heerschappij van de frequentie monarchie. Maar daarmee zijn niet alle gevaren uit de weg geruimd. Nog altijd zijn er Vatroxen en minstens twee rivaliserende geestelijke wezens die een band met deze vreemde beschaving hebben. Perry Rhodan reist naar het verre melkwegstelsel Anthuresta op zoek naar bondgenoten in de strijd tegen de frequentie monarchie. De Tryonische alliantie zou zo'n bondgenoot kunnen worden - het lukte de Stardust-mensheid al het vertrouwen van haar meest getalenteerde vrouwelijke geleerde Sichu Dorksteiger te winnen. Ze komt zelfs in contact met het bewustzijn van een vrouwelijke Vatrox, die verslag doet van een gevaarlijke reis: de vlucht naar Anthuresta ...


Het tweede leven van Lucba Ovichat eindigde, toen ze voor het eerst een echte Anthuriaan zag. Of haar een volgend leven gegund zal zijn, moet de toekomst uitwijzen. In de volgende aflevering keren we terug naar onze eigen Melkweg, het Sol-stelsel om precies te zijn, dat door een vuuroog wordt bedreigd.


Oorspronkelijke titel: Flucht nach Anthuresta

Auteur: Susan Schwartz

Omslag: © Dirk Schulz (samen met Michael Peter)

Illustratie intern (Duits exclusief): © Michael Wittmann

Plantekening: psi-materie-sonde van Lars Bublitz

Nederlandse vertaling: Gerard Ketelaars



Samenvatting: het ontwaken van het vamu – de Vatroxen ontvangen een uniek geschenk.


Locatie en tijdsruimte: Vat, Duerchan, Anthuresta – eerste hyperdepressie


Hoofdpersonen: Codesfatt – Een man herkent de kans van zijn leven. Conca Vinnochac – De bemiddelaarster woont de geboorte bij van een vraatzuchtig kind. Kitapor – Een referror doet zijn best om voor de wedergeborene het nieuwe leven te verlichten. Lucba Ovichat – Een historica moet opnieuw een plekje veroveren in een vreemde omgeving. Sespa Bradogi – Een vrouw dient de toekomst.



Lucba Ovichat werdt door een extatische menigte verscheurt en vertrapt, maar haar vamu stierft niet. Het ging op in het bewustzijnscollectief van alle gestorven Vatrox en werd meer dan 38.000 jaar later met alle herinneringen wedergeboren in een gekloond lichaam. Haar weg terug in het leven was zwaar, omdat ze zelf verzet bood. Kitapor, een mannelijke Vatrox, werd als haar referror (raadgever) aangesteld. Lucba begreep dat de maatschappij van haar volk fundamenteel moest zijn veranderd. De mannelijke Vatrox waren nu aan de macht en hun oorspronkelijke thuiswereld bestond niet meer. De Vatrox waren naar een andere galaxie verhuisd. Hoe veel tijd sinds haar lichamelijke dood werkelijk was verlopen herkende Lucba pas toen Kitapor verschillende episodes van het verleden weer in haar liet ontstaan met het door haar zelf ontwikkelde procedé van de holo-memo-simulatie. Kitapor vermoedde echter niet dat Lucba daarbij via ruimte en tijd echte contacten had met meerdere vrouwelijke Vatrox wiens vamu allang was opgegaan in het collectief. Deze Vatrox gaven Lucba veel meer informatie door als Kitapor had voorzien, bovendien bleef op deze wijze de herinnering aan Lucba steeds levendig gedurende tienduizenden jaren.

848 jaar na Lucba's dood: tot de machtig vamu-orde die zich constant verder had ontwikkeld hoorden naast gedachtelezeressen, die ook zonder de vorming van een cirkel gedachten konden lezen, ook de zogenoemde Vamu-vangsters. Sespa Bradogi is zo'n bijzonder begaafde empathische. De Vamu-vangsters konden hun bewustzijn doelbewust scheiden van hun lichaam om het vamu van overledenen te zoeken die niet zelf de weg konden vinden naar het collectief, om zulke Vatrox met verdwaalde zielen dus weer terug te voeren. Het collectief was gebonden aan reusachtige depots bestaande uit tiovam-hyperkristallen op de planeet Va. Deze hyperkristallen waren een ander resultaat van de tiotroonse hyperimpulsen waaraan de de Vatrox hun vaardigheden hadden te danken. In deze tijd begonnen de Vatrox, die intussen die sneller-dan-licht ruimtevaart hadden ontwikkeld, met het stichten van een sterrenrijk.

9178 jaar na Lucba's dood: het sterrenrijk van de Vatrox omvatte 1500 werelden met nederzettingen. De mentaaldepots waren drie enorme tiovam-bergen geworden. Hun aantrekkingskracht was zo sterk dat het vamu van lichtjaren ver de weg daarheen terugvond. De collectieven hadden zich tot zelfstandige entiteiten ontwikkeld die naar de continenten van hun standplaats werden genoemd: VATROX-VAMU, VATROX-DAAG en VATROX-CUUR. Ze traden op als leiders van de Vatrox en communiceerden via spreeksters met het volk. Conca Vinnochac was zo iemand. De entiteiten beweerden dat ze een kritische grootte hadden bereikt en zich moesten delen om niet te worden vernietigd. In werkelijkheid wilden ze door de deling een 'KIND' scheppen dat niet meer was gebonden aan de tiovam-kristallen. Zo wilden ze een hoger evolutiestadium bereiken. Ze riepen miljoenen ruimteschepen terug naar hun thuisstelsel en dwongen 27 miljard Vatrox tot zelfmoord om hun vamu op te zuigen en een vierde entiteit te scheppen. Het KIND keerde zich echter tegen zijn scheppers en verslond VATROX-VAMU. Vanaf dat moment noemde het KIND zichzelf VATROX-VAMU. Beide anderen entiteiten proberen het te bestrijden. Daarbij werden nog een miljard Vatrox gedood en door deze entiteiten geind, velen zelfs lichamelijk. Toen VATROX-VAMU eindelijk het Vatar-stelsel verliet waren Vat en de overige planeten verwoest of geheel vernietigd. Alleen 2,5 miljard Vatrox hadden het overleefd - de doden waren meestal vrouwen. Beide overgebleven entiteiten wendden hun gezindheid daarna tot de mannen.

De nieuwe leider van de Vatrox was mannelijk en heette Codesfatt. Hij nam Conca tot zijn echtgenote. Onder zijn leiding verlieten de Vatrox, begeleid door beide entiteiten, hun oorspronkelijke stelsel in de galaxie Vamu-Vamu om een nieuwe thuis te vinden en veilig te zijn voor VATROX-VAMU. 226 jaar later waren van de oorspronkelijk grote vloot van circa een miljoen schepen alleen nog 122.000 samengekoppelde eenheden over met 1,5 miljard Vatrox. Maar 100.000 individuen waren permanent actief, de rest rustte in een diepte-slaap. De reis dreigde te falen want de schepen konden de door de entiteiten ingeleide transities nauwelijks meer doorstaan en de volgende galaxie was nog vele lichtjaren verwijderd. Dan verscheen de Anthuriaanse Sholkira met een sectorknoop en bood hen hulp aan. De vloot werd eerst verplaatst naar de galaxie Bra-Nok-Zo en vandaar naar de galaxie Duerchan (= Andromeda). Aldaar vestigde de Vatrox zich op een wereld waar een polypoortstation werd geplaatst in een omloopbaan. De Vatrox werd het gebruik van het polypoortnet toegestaan. Ca. 50 jaar later hadden de Vatrox geleerd om het vamu van de doden meteen weer levend terug te brengen - met behulp van de lichamen van diepte-slapers die hersendood bleken te zijn.

38.402 jaar na Lucba's dood: de Vatrox waren het belangrijkste hulpvolk geworden van de zachtmoedig en steeds belangeloos handelende Anthurianen. Ze leefden in Duerchan en Anthuresta. De wedergeboorte was standaard geworden, weliswaar werden intussen klonen ingezet. Het proces vond plaats op acht werelden in beide galaxies waarop tiovam-depots waren ingericht. Deze techniek was echter niet perfect want bij elke wedergeboorte gingen stukjes van de herinneringen verloren (waarschijnlijk door de binding aan beide entiteiten), bovendien waren de klonen niet in staat tot voortplanting. Zodoende bleef de Vatrox-populatie schommelen rond de twee miljard. Er waren slechts circa 500.000 levende Anthurianen, maar ook 50 miljard die versteend waren. De Vatrox hadden enkele relikwieën uit vroeger tijden bewaard. Een daarvan was een bloedmonster van Lucba Ovichat. Daarmee kon hun verlosser worden gekloond en levend worden teruggebracht. De Vatrox hoopten dat ze een middel en manier zou vinden tegen de toenemende herinneringsverliezen.

Hiermee eindigde de h.m.s.-presentatie. Lucba werkte daarna in het geheim samen met Solia Innamboch van de vamu-orde, wiens doel het was om de mannen de macht te ontnemen. Lucba stootte op de door de Anthurianen geschapen Esnur en paste hun kristalstructuur toe op de ontwikkeling van de eerste inductiedam. Dit nieuwe orgaan zou de Vatrox helpen tegen geheugenverlies. 143 jaar na haar verwekking werd Lucba meegenomen naar een planeet in een andere sterrenhoop van Anthuresta waarop een versteende Anthuriaan was ontdekt die op de een of andere manier toch nog leefde. Als de mannelijke Vatrox het vuur wilde openen op deze Anthuriaan, om te testen hoe men deze wezens het beste kon doden, wist Lucba dat haar volk de macht wilde overnemen van de Anthurianen. Ze stelde zich op tegenover de soldaten, kon echter niet verhinderen dat het lichaam van de Anthuriaan werd vernietigd. Alleen een onverwoestbaar psi-materieel artefact bleef over, dat haar vamu opnam toen ze voor de tweede keer werd gedood.

Lucba's vamu trotseerde miljoenen jaren, meestal in diepe slaap. Ze ontwaakte toen een Stardust-Terraan het artefact aanraakte in de 14e eeuw NGT. Sindsdien was ze wakker en stuurde haar geest op reis, waarbij ze door de psi-materie werd ondersteund. Dan werd haar vamu uit het artefact weggehaald en ergens anders in gevangen. Nadat ze haar levensverhaal heeft vertelt verzoekt ze om bevrijd te worden uit de vamu-kerker.


Nederlandse vertaling hoofdpersonen en samenvatting:

© Cornelis van den Ende