Hangay – 20 maart tot 26 maart 1347 NGT (4934 na Chr.)

  1. van de grootste science-fiction avonturenreeks in Nederland en België

  1. Perry Rhodan archief

 


Reeks

2400 - 2499


35e cyclus:

NEGASFEER


Klik op Perry hierboven om terug te keren naar de hoofdpagina


Klik hiernaast op een afbeelding

voor de uitvergroting


Klik op

< vorige en volgende >

om snel van pagina te wisselen


2461 • 1832    DE ONEINDIGE RUIMTE


Hoofdpersonen: Atlan – De Arkonide stoot met een merkwaardige actiegroep door tot een entro­pische cycloon. Mirk Unamato – De luitenant van de Mom’Serimer waakt over ze als de nood het hoogst is. Gix Inteuker – De Mom’Serimer wordt een missiespecialist.


De situatie voor Perry Rhodan en de mensheid is wanhopig: een gigantische ruimtevloot, de terminale colonne TRAITOR, heeft de Melkweg bezet. Ze werkt in opdracht van de chaotarchen en haar doel is compromisloze uitbuiting.

De Melkweg met al haar zonnen en planeten moet als hulpbron worden gebruikt om het bestaan van een negasfeer te beschermen. Deze kosmische constructie ontstaat in de naburige galaxie Hangay - een plaats waar normale levende wezens niet kunnen bestaan en waar de gebruikelijke natuurwetten eindigen.

Met vertwijfelde acties lukt het de mensen op Terra en de planeten van het zonnestelsel stand te houden tegen de aanvallen van de terminale colonne. Ze verschansen zich achter het TERRANOVA-scherm en proberen de terminale colonne op zijn minst te hinderen.

Intussen zijn de leden van het zogenoemde Hangay eskader in de Hangay galaxie aangekomen, om ter plaatse tegen TRAITOR op te treden. Tot de medestrijders van de mensen behoren kleine wezens, de Mom'Serimers, Met hen komt Atlan in actie – zijn doel is de oneindige ruimte ...



Samenvatting: aan de grens van het verstand – Atlan in de aanschijn van het onbegrijpelijke.


Als bekend wordt dat het volgende doel van de entropische cycloon sector Traukis is, niet ver verwijdert van het Winola-stelsel, ondernemen Atlan en Mirk Unamato's kleine Mom'Serimer-leger een tweede poging om AKAZU te enteren. De in 'LOOKOUT' omgedoopte cycloon-scout 30.086.018 wordt t/m 26 maart 1347 NGT zo geprepareerd dat het er uitziet alsof het werd beschadigd bij de redding van Atlan's gekaapte TRAI-verzorger TRUCKER, en vervolgens in een uitloper van de cycloon terecht is gekomen. Per colonne-radio wordt een hulpoproep uitgezonden. Atlan en de Mom'Serimers moeten in minuscule schuilplaatsen volharden tot de traitanks arriveren – voor de springerige kleine kereltjes een ware foltering. Zoals verwacht geven de hulpbronnen hongerende colonne-troepen er de voorkeur aan om de scout niet zomaar op te blazen, maar te recyclen. Een colonne-eenheid van een tot dusver onbekent type, die vanwege de vorm door Atlan tot buistender wordt gedoopt, neemt de LOOKOUT op en transporteert deze via een Tryortan-afgrond naar het cycloon-station AKAZU-8. Blijkbaar is de toegang tot een entropische cycloon alleen via deze weg bereikbaar. Het gaat hier om een halve bolblaas met een bodemdiameter van 78 kilometer en een hoogte van 39 kilometer. Aan de hand van de kromming van de bodem, die zoals Atlan aanneemt de buitenwand van AKAZU vormt, kan men de diameter afleiden van de entropische cycloon. Deze zal met 1.284.000 kilometer net zo groot zijn als de zon Sol.

De cycloon-stations vormen een doorgang naar de hyperruimte, AKAZU is volledig ingebed in dit continuüm van een hogere orde. Terwijl colonne-troepen met het onderzoek en de reparatie van de scout beginnen, kijken Atlan en de Mom'Serimers ongehinderd rond in AKAZU. De buitenwand heeft een dikte van een kilometer en omsluit een schijnbaar oneindige open binnenruimte waarin eveneens talrijke reusachtige sferen zijn gerangschikt. Op zoek naar AKAZU's centrale of -brug zien Atlan en Mirk Unamato enkele merkwaardige goudkleurige colonne-motivators, die ze reeds bij de verovering van de scout hadden waargenomen. Deze halfstoffelijke wezens zijn mogelijkerwijs de eigenlijke bewoners en bestuurders van de cycloon. Velen begeven zich in een nevelzone die een belangrijke functie schijnt te hebben, die aangeduid wordt als toegang tot de entropische ruimte. Mirk Unamato probeert om een halfstoffelijke daarheen te volgen, maar hij komt niet ver. Het blijkt dat de nevelwand iedereen afwijst die geen toestemming heeft om deze te betreden.

Atlan probeert het eveneens en heeft meer succes. Hoe verder hij vooruit komt des te duidelijker wordt hem echter ook dat zelfopoffering de prijs is voor het betreden van de entropische ruimte. Zijn zintuigen worden steeds verwarrender en al snel is hij niet meer zichzelf. Het extra-zintuig neemt de controle over van Atlan's lichaam en stuurt hem er weer uit, terug naar de Mom'Serimers, die reeds een andere cycloon-scout onder hun controle hebben gebracht.
Intussen hebben de Oahm'Cara echter ook ontdekt dat onbevoegden in AKAZU zijn binnengedrongen en de alarmfase in werking gezet. Wegvluchten lukt en Atlan komt uiteindelijk weer tot zichzelf. Net op tijd verlaat de kleine groep hun schip, want het wordt op afstand tot ontploffing gebracht. Weliswaar duiken ook nog enige traitanks op, maar ze ontdekken de in het heelal ronddrijvende vluchtelingen niet. Nadat de discusschepen weer zijn verdwenen roept Atlan de RICHARD BURTON te hulp, die de groep weer opneemt. Atlan ziet nu definitief in dat het idee om iets, wat zo goed als ongrijpbaar is, als een entropische cycloon voor zijn eigen doeleinden te benutten, volledig zinloos is. Op deze manier zal men Hangay's kernregio niet kunnen bereiken.

Zelfs een activeerderdrager als Atlan met zijn ervaringen van vele duizenden jaren faalt bij de entropische cycloon - dat is een deel van de balans van de jongste actie. Maar toch hebben de mensen geleerd dat de Mom'Serimers heel goed belangrijke bondgenoten kunnen zijn en ondanks alle moeilijkheden inderdaad 'hun mannetje' staan.

Hoe het verdergaat in de galaxie Hangay en welke verdere stappen nu door Atlan en zijn bondgenoten worden ondernomen, is het thema van de volgende PERRY RHODAN-aflevering.


Oorspronkelijke titel: Der unendliche Raum

Auteur: Horst Hoffmann

Cover ©: Dirk Schulz

Illustratie intern (Duits exclusief) ©: Michael Wittmann

Nederlandse vertaling: Hans van der Schoor


Nederlandse vertaling hoofdpersonen en samenvatting ©:

Cornelis van den Ende