Hangay – 25 september tot 17 oktober 1346 NGT (4933 na Chr.)

  1. van de grootste science-fiction avonturenreeks in Nederland en België

  1. Perry Rhodan archief

 


Reeks

2400 - 2499


35e cyclus:

NEGASFEER


Klik op Perry hierboven om terug te keren naar de hoofdpagina


Klik hiernaast op een afbeelding

voor de uitvergroting


Klik op

< vorige en volgende >

om snel van pagina te wisselen


2441 • 1812    DE LAATSTE VEERTIG


Hoofdpersonen: Ronald Tekener – De smiler herinnert zich oude USO-trucs. Davam-Düür – De Attavenno moet van de nood een deugd maken. Lyngiffer Xath – De Ganschkare terroriseert een heel zonnestelsel. Sinco Venethos, Gurli Grushgelaard en Trest Harkanvolter – De schaduwstrijders gaan op missie buiten het schip.


In het voorjaar 1346 Nieuw Galactische Tijdrekening staat de mensheid voor de grootste bedreiging in haar geschiedenis. De terminale colonne TRAITOR heeft de Melkweg bezet en alle bewoonde planeten onder haar heerschappij gebracht.

De gigantische ruimtevloot staat in dienst van de zogenoemde chaotarchen. Het is hun doel om de hulpbronnen van de Melkweg te gebruiken om het bestaan van de negasfeer in Hangay te verzekeren: een oord waarin normale levende wezens niet kunnen bestaan en gebruikelijke natuurwetten eindigen. Wanneer Atlan, de onsterfelijke Arkonide, een expeditie naar Hangay leidt, weet hij dat het legendarische generatieruimteschip SOL daar spoorloos verdwenen is. De SOL bevond zich sedert enige tijd in handen van TRAITOR, maar Ronald Tekener en de Mom'serimers konden de controle over hun ruimteschip terugwinnen - vlak onder de ogen van een progressiehoeder. Daarmee zíjn ze echter nog lang niet uit de gevarenzone. Hun sleutels tot de vrijheid zijn mogelijk de laatste veertig ...



Samenvatting: het spel van de honderd volkeren – en de boodschap van de 300 vragen.


Ronald Tekener raakt het knagende gevoel niet kwijt ergens iets over het hoofd te hebben gezien bij de bevrijding van de SOL. Terwijl het halterruimteschip voor de traitanks vlucht, die hem vanaf SIRC opjagen, komen de Solaners tot het besef dat Kirmizz de SOL zeker niet uit zuiver mens-vriendelijkheid heeft bevrijd. Hij wilde alleen de progressie-hoeder een loer draaien, maar echter dan de - hoewel slechts geringe - bedreiging uit de weg ruimen die een vrije SOL zou kunnen vormen. Aan eerdere observaties van de Mom'Serimers is te danken dat de bommen worden gevonden die Kirmizz heeft achtergelaten: de door hem beïnvloedde Silathe had de supratron-generators gemanipuleerd. De drie generators worden gedemonteerd en in het heelal achtergelaten. Enige tijd later ontploffen ze daadwerkelijk met een explosie die de SOL had kunnen vernietigen. Nu is de SOL echter niet meer in staat om een fractale-dissipatiestolp op te bouwen, daarentegen is ze nu werkelijk vrij. Dit feit wordt uitgebreid gevierd.

Nu wil men contact maken met het enige tijd geleden waargenomen Terraanse bolvormige ruimteschip. De Solaners kunnen het niet riskeren om een ongerichte radioboodschap uit te zenden. Vandaar dat er besloten wordt om een versleutelde boodschap in het communicatienetwerk in te lassen van de terminale colonne. Daarin moet het Terraanse ruimteschip voor een ontmoeting worden uitgenodigd in het Ackut-stelsel want men gaat ervan uit dat de Terranen het colonne-radioverkeer afluisteren. Maar wie moet deze opdracht op zich nemen? De SOL kan zich nergens meer laten zien want ze wordt met een uitgevaardigd opsporingsbevel gezocht. De Solaners weten ook dat gedetailleerde beschrijvingen van Terranen en andere bemanningsleden circuleren in de colonne. Ze kunnen zich dus nergens laten zien. Zodoende komen opnieuw de Mom'Serimers in actie.

Door lichaamsbedekkende vermomming worden 40 van hen gecamoufleerd als Attavennok. Met een schrootrijp dodemansschip, dat door de SOL is opgescharreld, vliegen ze naar het Cricker-stelsel, waar de aan grootheidswaanzin lijdend Ganschkaarse bevelhebber Lyngiffer Xath de Elysische wereldspelen heeft uitgeroepen, een soort olympiade waaraan alle volken van de door hem beheerste ruimtesector moeten deelnemen. Het gaat hen er eigenlijk alleen maar om geschikte proefpersonen op een plek te verzamelen voor de genprox-analisten. De Mom'Serimers geven zich voor de laatste overlevenden van genetisch veranderde Attavennoks uit het Drillock-stelsel, die door een entropische cycloon werd ontvolkt, en melden zich aan als deelnemers bij de spelen. De inheemsen doorzien hun maskerade weliswaar maar verraden de Mom'Serimer echter niet, want de Noquaa-Kansahariyya bereidt hier een aanslag voor tegen TRAITOR.
Deze heeft alleen maar symbolische waarde maar stelt de Mom'Serimers evenwel in staat om de versleutelde boodschap uit te zenden. Ze werken daarom samen met de verzetsstrijders.

Tijdens de openingsceremonie van de spelen onderzoeken de genprox-analisten de deelnemers op emanaties. Daarbij wordt een weefselmonster genomen bij Trest Harkanvolter. Terwijl de andere Mom'Serimers hun missie uitvoeren bemachtigt Trest een donkerscherm en vernietigt hij de genprox-explorer die zijn weefselmonster in bezit heeft gekregen. Prompt vallen Xath's troepen aan. Om zijn kameraden de vlucht via een meegebrachte overbrenger mogelijk te maken valt Trest de aanvallers aan en offert zichzelf daarbij op.

Misschien was de hele actie voor niets want als het gemanipuleerde bericht wordt uitgezonden, verneemt Tekener dat een zin is vervalst door een autocorrectie programma.

De volgende roman speelt zich weliswaar nog steeds af in Hangay, maar we schakelen over naar Atlan en de bemanning van de RICHARD BURTON. Hun inspanningen om iets tegen de negasfeer te ondernemen, staan nog helemaal aan het begin.


Oorspronkelijke titel: Die letzten vierzig

Auteur: Leo Lukas

Cover ©: Dirk Schulz

Illustratie intern (Duits exclusief) ©: Michael Wittmann

Nederlandse vertaling: Hans van der Schoor


Nederlandse vertaling hoofdpersonen en samenvatting ©:

Cornelis van den Ende