Gulver-Duo – januari 1346 NGT (4933 na Chr.)

  1. van de grootste science-fiction avonturenreeks in Nederland en België

  1. Perry Rhodan archief

 


Reeks

2300 - 2399


34e cyclus:

TERRANOVA


Klik op Perry hierboven om terug te keren naar de hoofdpagina


Klik hiernaast op een afbeelding

voor de uitvergroting


Klik op

< vorige en volgende >

om snel van pagina te wisselen


2384 • 1707    HET QUARANTAINE-STELSEL


Hoofdpersonen: Atlan - Atlan - De Arkonide bereikt Nieuw-Lemuur. Startac Schroeder en Trim Marath - Beide monochroom-mutanten begeven zich weer een keer op een ontdekkingstocht. Deville-Kareem - De maarschalk wendt zich in een kritische situatie tot zijn voorkeurs-prinses. Immentri Luz - De activering-bewaker herkent het werk van zijn soortgenoten.


We schrijven de maand januari van het jaar 1346 van de Nieuwe Galactische Tijdrekening, dat komt overeen met het jaar 4933 van de oude tijdrekening. De Aarde en de andere planeten van het Sol-stelsel worden al maandenlang belegerd. Eenheden van de terminale colonne Traitor hebben het stelsel afgegrendeld. De mensen hebben zich op hun beurt achter het zogenoemde TERRANOVA-scherm teruggetrokken. Daarmee zijn de Terranen en hun thuisstelsel de enigen die zich verzetten tegen de armada van de chaosmachten.

In enkele schuilhoeken van de Melkweg biedt men eveneens een erg hardnekkig verzet, vooral in de bolvormige sterrenhoop Omega Centauri met zijn oeroude overblijfsels en in de Charon-Wolk. Indien de bewoners van de galaxie echter tegen Traitor een kans willen maken, moeten de Terranen onder de leiding van Perry Rhodan doeltreffend en blijvend te werk gaan tegen de machten van de chaos. Atlan, de onsterfelijke Arkonide en de metgezel van Perry Rhodan, is met het combitrans-eskader onderweg om vanaf de sterrenhoop Omega Centauri een zo lang mogelijke keten van zonnetransmitters te activeren. De galaxers moet via deze transmitterroute de tocht naar Hangay mogelijk worden gemaakt. Meerdere etappes van de tocht zijn al klaar, maar dan komt Atlan terecht in het Quarantaine-stelsel ...



Samenvatting: de jachtgrond van de Tad de Raud – de volgende sprong in de richting van Hangay.


Dankzij zijn bijzondere inzet bij de onderwerping van de Sataien wordt de Tad de Raud Deville-Kareem tot maarschalk bevorderd en heerst hij nu over 78 kroondarren, zoals de Tad de Raud hun ruimteschepen noemen. Tot zijn eer nodigt hij de officiëren van zijn eskader uit, dat nu zijn naam draagt, voor een feestmaal. Dit wordt op het hoogtepunt door een algeheel alarm onderbroken. In de buurt van het eskader bevindt zich een dubbel-zonnestelsel dat als quarantaine-stelsel geldt omdat er een geheimzinnige lethargie-straling vanuit gaat. De maarschalk stuurt meteen een vloot naar het stelsel waarin ongewone hyperenergetische effecten woeden. En zo wordt hij er getuige van hoe het combitrans-eskader in de Gulver-Duo-zonnenoverbrenger arriveert. De oorlogzuchtige Tad de Raud hebben reeds de gehele sterrenhoop Orellana verovert, alleen het verlaten quarantaine-stelsel mijden ze – normaliter.

Meteen na het opduiken van de vloot beveelt de Tad de Raud om de LVT-schepen aan te vallen, maar hen doet de aanval praktisch niets. De energie van de beveiligingschermen wordt maar voor 5% belast. Atlan, die zich meteen bewust is van de technische superioriteit van de galactici, laat beide Haloeter schepen THARI en AHUR een korte manoeuvre vliegen om spervuur te geven met een schot voor de boeg van de Tad de Raud. Maar Deville-Kareem laat zich niet makkelijk imponeren, hij beveelt de galactici om zich over te geven. Wanneer deze eveneens weinig onder de indruk zijn en zich naar Nieuw-Lemuur begeven, stuurt de maarschalk zijn vloot eerst naar de rand van het stelsel om ruggespraak te houden met zijn bevelvoerende precog-prinses Catonya, de zich aan boord van zijn vlaggeschip bevindt.

Atlan vindt de actuele situatie onoverzichtelijk. Inplaats van een eenzaam stelsels, zoals hij het bij zijn bezoek in mei 3460 NGT aantrof staat er nu een hele sterrenhoop in deze ruimte. Het blijkt dat het zichtbare licht zich over 14 lichtjaren heeft uitgebreid, maar de sterrenhoop bezit echter een diameter van meer dan 50 lichtjaar. Een indicatie dat de gestegen hyperimpedantie een rol speelt. Bovendien is het stelsel van de dubbelzonnen, anders als in mei 3460 NGT, zonder intelligent leven, de afstelplaneet Nieuw-Lemuur onbewoond en enorme UHF-energieën worden van de zon Gulver afgetapt door twee van de drie afstelpyramides van het afstelstation. De Arkonide zoekt dit raadsel eerst uit. Al snel stelt Immentri Luz vast dat de energie aftapping naar een van zijn ‘collegae’ verwijst. Hij zet zich ervoor in om de manipulaties, die gevaarlijk dreigen te worden, ongedaan te maken, nadat Atlan als bevel gerechtvaardigde Tamrat door de stationspositron is geaccepteerd. Weliswaar stelt het androide wezen vast dat hij meerdere weken nodig heeft voordat er aan verder doorreizen valt te denken.

Ondertussen onderzoeken Trim Marath en Startac Schroeder de verlaten steden op Nieuw-Lemuur. Daarbij ontdekken ze video opnames van een overledene die zijn laatste uren had gefilmd. Er is te zien dat er bij het intreden van de stijgende hyperimpedantie en het opduiken van de sterrenhoop ook een waanzinstraling aan gepaard ging die alle Leven doodde.

In het afstelstation doet een onderzoekteam bovendien nog een ontdekking: met warmtezicht apparatuur hebben ze drie gestaltes ontdekt die zich enige minuten voor het arriveren van het combitrans-eskader in het station hebben bevonden. Atlan stuurt meteen opsporingstroepen uit.

Ondertussen leidt de Tad-de-Raud-maarschalk Deville-Kareem een volgende aanval op het stelsel. Zijn audiëntie bij de precog-prinses Catonya was niet echt succesvol, inplaats hem aanwijzingen te geven zwijgt de vrouwelijke Tad de Raud, die in de hiërarchie ver boven de maarschalk en alleen onder de precog-keizerin staat. Het is Deville-Karrem duidelijk dat hij zelf moet beslissen hoe hij verder gaat. Dus stuurt hij landingstroepen naar Nieuw-Lemuur.

Atlan laat de Tad de Raud hun gang gaan omdat het voor hem niet duidelijk is hoe Immentri Luz zal reageren als hij last krijgt van de explosieve situatie. Zo komt het dat die Tad de Raud ongehinderd op Nieuw-Lemuur kunnen landen.

Startac Schroeder en Trim Marath ontdekken intussen een vreemd bos dat door een suggestieve straling verhindert dat iemand er binnendringt. De beide mutanten dringen na enige moeite toch door in het bos en bevinden zich dan opeens in een merkwaardig dorp. Daar verschijnen, nadat ze Atlan via een teleportiesprong hebben opgehaald, de drie gezochte wezens: een kleine roodharige gnoom,
een op een os lijkend dier en de gezochte activering-bewaker, die weliswaar machteloos of dood schijnt te zijn. De drie verdwijnen echter achter een wand van UHF-energie.

Nadat Deville-Kareem de landing had bevolen wordt hij dringend tot de precog-prinses geroepen, die met haar zintuig de aanwezigheid van een teleporteur in de buurt heeft waargenomen. Ze maakt hem duidelijk dat ze Startac Schroeder, de teleporteur, beslist in handen wil krijgen.

De drie galactici springen ondertussen terug naar hun basis om wetenschappers naar de plek te brengen die ze hebben ontdekt, maar ze komen niet in hun basis aan. Catonya leidt de sprong op een onbekende manier om en stuurt de drie galactici naar het vlaggeschip van het kroondarren-eskader. Daar worden de drie meteen geparalyseerd. De Tad de Raud vertrekken na deze actie ongehinderd uit het quarantaine-stelsel omdat de galactici nog niet hebben gemerkt dat drie van hun leidinggevenden – Atlan, Trim Marath en Startac Schroeder – zijn ontvoerd.

Atlan, Perry Rhodans beste vriend, heeft het er met het combitrans-eskader in het Quarantaine-stelsel, waar ze al door de schepen van de Tad de Raud werden opgewacht, niet goed van afgebracht. Ondanks de inferieure technologie maakt dat volk aanspraak op het stelsel als hun jachtgebied.


Oorspronkelijke titel: Das Quarantäne-System

Auteur: Michael Marcus Thurner

Cover ©: Swen Papenbrock

Illustratie intern (Duits exclusief) ©: Swen Papenbrock

Nederlandse vertaling: Dirk Bontes


Nederlandse vertaling hoofdpersonen en samenvatting ©:

Cornelis van den Ende