Omgeving van de Charon-Wolk – februari tot juni NGT (4931 na Chr.)

  1. van de grootste science-fiction avonturenreeks in Nederland en België

  1. Perry Rhodan archief

 


Reeks

2300 - 2399


34e cyclus:

TERRANOVA


Klik op Perry hierboven om terug te keren naar de hoofdpagina


Klik hiernaast op een afbeelding

voor de uitvergroting


Klik op

< vorige en volgende >

om snel van pagina te wisselen


2310 • 1538    STRUCTUURPILOTEN


Hoofdpersonen: Marc London - Een jonge psi-begaafde die niet is opgewassen tegen de hoge verwachtingen die iedereen heeft. Kempo Doll’Arym - Een Charonii die dreigt in te storten onder zijn eigen talent. Sheerdurn - Een mentor die voor zijn beschermeling alles over heeft. Yllay Hor’Boran - Een trainer die genadeloos zijn plicht vervult.


Op Aarde en de planeten van de Melkweg schrijft men het jaar 1344 van de Nieuwe Galactische Tijdrekening, wat overeenkomt met het jaar 4931 van de oude tijdrekening. Een tijdperk van vrede en onderzoek lijkt aangebroken. Plotseling wordt deze hoop de grond ingeboord.

Eerste eenheden van de terminale colonne TRAITOR arriveren in de Melkweg. Ze zijn afgezanten van de chaosmachten, die de macht willen grijpen in de galaxie en deze volledig willen uitbuiten. Het lukt de Terranen weliswaar om het voor het Solstelsel bestemde colonnefort te vernietigen. Maar ze zijn de uitzondering. Overal in de Melkweg ontstaan colonneforten en opereren de huursoldaten van de chaos.

In deze dagen van crisis herinnert men zich de ontoegankelijke sterrenhoop Charon. Sinds bijna L3 jaar is die terug in het standaarduniversum, maar tot nu toe heeft hij al zijn geheimen bewaard. Een van die geheimen zijn de bewoners - en daartoe behoren de structuurpiloten …



Samenvatting: ze overleven in de Charon-Wolk - alleen zij bezitten de gave.


De BUENOS AIRES met Reginald Bull en Gucky arriveert bij de Charon-Wolk. Marc London krijgt daar steeds opnieuw contact met psi-begaafde wezens in wiens waarnemingen hij kan 'inhaken' met zijn paragave. Nog weet hij het niet zelf, maar hij ziet het structuurgewervel op dat soort momenten door de ogen van de Charonii. Deze bewoners van de Charon-Wolk zijn bijzonder begaafde nakomelingen van de Epha-Motana. De Beschermheren van Jamondi lieten ze destijds vestigen in dit gebied, dat oorspronkelijk als toevluchtsoord was bedoeld voor Beschermheren volkeren. Door het voortdurende verblijf in de buurt van de hyperwervel had een deel van de Charonii (de structuurpiloten) krachten ontwikkeld, die het hen mogelijk maakte om het structuurgewervel met speciale ruimteschepen (de structuurrupsen) te bevaren. Met het pilotenzintuig en de pilotenkracht kunnen ze kilometergrote rustige zones in het structuurgewervel creëren en daar navigeren. Vroeger hadden ze de opdracht om het intussen als verboden verklaarde Gouden-stelsel in Charon's centrum te bereiken en het salkriet van daaruit naar de normaalruimte te transporteren. Deze periode is - voor de Charonii - maar ongeveer 12.000 jaar geleden, want in de hypercocon, waarin Charon tot aan de hyperschok was verborgen, is de tijd aanzienlijk langzamer verlopen.

De Charonii voelen zich in hun kleine, van de rest van het sterrenstelsel afgesloten, rijk absoluut veilig. Vele weigeren zelfs om het bestaan van een universum buiten Charon’s grens te erkennen. Hun volk is verdeeld. Alleen de structuurpiloten hebben de bijzondere kracht waardoor de ruimtevaart in de wolk mogelijk is, ze zijn echter ook afhankelijk van de nabijheid van de structuurgewervels. Ze wonen dan ook in reusachtige ruimtestations, de pilotensteden. Op de planeten leven al de Charonii die geen paragaven bezitten en voor wie de nabijheid van de structuurgewervels schadelijk is voor de gezondheid. De Beschermheren hebben voor alle Charonii de status van legendarische goden. Een bijzondere belangrijke eigenschap van de structuurpiloten is de vaardigheid om alle agressie te onderdrukken. Eenmaal per generatie wordt namelijk een Charonii geboren die nog een derde paragave bezit: de explosieve kracht. Met deze vernietigende vaardigheid, die nauw met de aggressiedrift is verbonden, kan het structuurgewervel in een wapen worden veranderd, maar deze is nauwelijks controleerbaar en leidt tot vreselijke verwoestingen. Anderzijds is de ruimtevaart in het structuurgewervel een gevaarlijke zaak, want er komen steeds meer structuurstormen voor, waardoor hun ruimteschepen door het hyperdimensionale gewervel worden kapot geschuurd en waarbij de Charonii hun verstand verliezen of sterven.

De opstandige jonge Kempo Doll’Arym, die de isolationistische en op stabiliteit bedachte dogma’s van zijn volk niet erkent en eens uit de Charon-Wolk wil breken, bezit alle drie de paragaven in bijzonder sterke mate. Hij heeft bovendien een hoge intelligentie - maar ook een sterke agressiviteit. Daarom wordt zijn opleiding tot structuurpiloot in eerste instantie gedwarsboomd, want sommige mensen vrezen zijn enorme krachten. Hij wordt naar een agrarische wereld gedeporteerd, waar hij ernstig ziek wordt vanwege de te verre afstand van het structuurgewervel. Door de ondersteuning van zijn familie en de oude Sheerdurn, die zijn gaven in een structuurstorm heeft verloren, slaagt Kempo toch nog voor het Charon-examen. Het lukt hem om zijn boosheid met behulp van liederen onder controle te houden, net zoals zijn voorouders, de Motana. Als hij samen met het meisje, waarop hij verlieft is, aan een vlucht deelneemt in het structuurgewervel, raakt het schip in een ongelooflijk sterke structuurstorm. In de buurt van het Gouden-stelsel moet de structuurrups de lineair-vlucht onderbreken, maar daar kan het schip geen bescherming zoeken, want het stelsel is taboe.

In Charons beschermende mantel vermoedt men nog niets van de gevaren die ook de sterrenwolk bedreigen. En degenen die vertwijfeld toegang tot de Charonii zoeken, kunnen niet met hen in contact komen.


Oorspronkelijke titel: Strukturpiloten

Auteur: Leo Lukas

Cover ©: Alfred L. Kelsner

Illustratie intern (Duits exclusief) ©: Michael Wittmann

Nederlandse vertaling: Django Mathijsen


Nederlandse vertaling hoofdpersonen en samenvatting ©:

Cornelis van den Ende